تو را من چشم در راهم

خاطرات کودکی...

artibox — Sat, 03 Dec 2005 04:44:18 GMT

خاطره کودکی

________________

چین به پیشانی و غم بر دل ما

راه نداشت

بادبادک با باد

تا فراسوی زمین

خبر شادی ما را می برد

سنگ هر کودک بر پهنه رود

لک لکی بود که

- لی لی می کرد

دامن پیرهن هر کودک

پر لک و پیس ز رنگ شاتوت

عصر هنگام که از مدرسه بر می گشتیم

و اندر آن کوچه تنگ

چه هیاهوی غریبی برپا می شد

نی سواران همه آماده جنگ

سر من گر چه به سنگ پسر همسایه

غرق خون گشت

ولی در دل من دلگیری

یک نفس راه نداشت

گاه ترنا بازی

گرچه چوب و فلکی بود , اما

دیو کین در دل کس راه نداشت

آرزوهایی بود

که به اندازه یک شیر و شکر شیرین بود

شادمانی همچون

نور خورشید به قلب همه خوش می تابید

شب که می شد

گوش ما منتظر قصه خاتون می ماند

قصه زرد پری , سرخ پری

قصه دختر شاه پریان

سند باد بحری ما را می برد

بسوی چین , ماچین

تا فراسوی زمین

ناز خاتون می گفت

دیده را بربندیم

تا مبادا که در آن خواب بیاید , اما

ناگهان چشم گشودیم,

دریغ

کودکی را دیدیم

که به همراه صفا همچو عقاب

پر کشان رفت بر این اوج فلک

آسمان زیر پر خویش کشاند

و بجز خاطره ای مبهم از آن

هیچ نماند ...

*************

دنبال نگاهها...

artibox — Thu, 01 Dec 2005 12:33:18 GMT

دنبال نگاهها نرو چون میتونن گولت بزنن.دنبال دارایی نرو چون کم کم افول میکنه.دنبال

کسی باش که باعث بشه لبخند بزنی چون فقط با یک لبخند میشه یه روز تیره رو روشن کرد.

کسی رو پیدا کن که تو رو شاد کنه.

سیب مال من نیست...

artibox — Thu, 01 Dec 2005 05:09:18 GMT

يك سيب در دست تو اما مال من نيست

چيزي عذاب آورتر از كوچك شدن نيست

خاكسترم فرقي ندارد بودن من

ديگر دل من قابل آتش زدن نيست

اين جاده مثل من بلا تكليف مانده است

چيزي درونش غير رفتن و آمدن نيست

ما هر دو زخمي همين يك اشتباهيم

عشق من و تو غير جنگ تن به تن نيست

...من به عشق منتظر بودن همه صبر و قرارم رفت ؛

بهارم رفت

عشقم مرد

يارم رفت ...

واکنون

گرفتار سنگينی سکوتی هستم که گويا قبل از هر فريادی لازم است

**************************

حالا كه ديگر من خودم هستم.... تو هم من

بايد بداني عاشقي بي فوت و فن نيست.....

امشب باران به میهمانی چشمانم آمده ...

artibox — Wed, 30 Nov 2005 05:24:18 GMT

امشب باران به میهمانی چشمانم آمده ...

خسته ام خسته از همه کس و همه چیز حتی از نفس کشیدن...

امروز عقربه های ساعت حادثه را برایم به تصویر کشیدند ...

اکنون من با خاطرات نفس گرفته ات زندگی را با آه سردی

می نوازم .

امشب که شعله می زندم ماجرای تو

بر این سرم که سر بگذارم به پای تو

بی تاب و بی قرارم و بی واهمه ولی

جز حرف عاشقانه ندارم برای تو

امشب هزار مرتبه بی تو دلم شکست

یعنی هزار مرتبه مردم برای تو

من راضی ام به این همه دوری ولی عزیز

راضی ترم به اینکه ببینم رضای تو

حالا درخت و جاده به راهت نشسته اند

حالا سکوت و سایه پر است از صدای تو

می شد از بودن تو

عالمی ترانه ساخت

رو تازه کردکهنه ها

از تو یک بهونه ساخت

با تو می شد که صدام

همه جا روپر کنه

تا قیامت اسم ما

قصه ها رو پر کنه

تو رو خیلی دیر شناختم

وقتی که تموم شدم

****

نه یه دست رفیق دستام

نه شریک غم بودی

واسه حس کردن دردام

خیلی خیلی کم بودی

توی شهر بی کسی هام

تو رو از دور می دیدم

شهر بی عابر و خالی

شهر تنهایی من بود

لحظه شناختن تو

لحظه تموم شدن بود

دلم برايش تنگ است ....

artibox — Wed, 30 Nov 2005 05:05:18 GMT

دلم برايش تنگ است ...

دلم براي كسي تنگ است كه ‍‍؛

آفتاب ِ صداقت را به ميهماني ِ گلهاي باغ مي آورد وگيسوان بلندش

را به بادها ميداد

ودستهاي سپيدش رابه آب مي بخشيد ...

دلم براي كسي تنگ است كه ؛

همچو كودك ِ معصومي دلش براي دلم مي سوخت و مهرباني را

نثارمن ميكــــرد ...

دلم براي كسي تنگ است كه ؛

تا شمال ترين ِشمال ودر جنوب ترين جنوب ، هميشه ..

در همه جا ... با من بود .....

كسي كه بود با من و بي من ماند ...

كسي كه .... آه ...

دگر كافيست ...

گمگشته....

artibox — Wed, 30 Nov 2005 05:03:18 GMT

به نام آن مهربان

گواراي وجودتان غزلي از رهي معيري

نداند رسم ياري بيوفا ياري که من دارم

به آزار دلم کوشد دلازاري که من دارم

وگر دل را به صد خواري رهانم از گرفتاري

دلازاري دگر جويد ، دل آزاري که من دارم

به خاک من نيفتد ، سايه سرو بلند او

ببين کوتاهي بخت نگون ساري که من دارم

گهي خاري کشم از پا ، گهي دستي زنم بر سر

به کوي دلفريبان ، اين بود کاري که من دارم

دل رنجور من از سينه ، هر دم مي رود سويي

زبستر ميگريزد طفل بيماري که من دارم

زپند همنشين ، درد جگر سوزم فزون تر شد

هلاکم مي کند آخر ، پرستاري که من دارم

رهي ، آن مه به سوي من به چشم ديگران بيند

نداند قيمت يوسف ، خريداري که من دارم

و...

طريق عشق پر آشوب و فتنه است

بيفتد آنکه درين راه با شتاب رود ! ! !

گمگشته....

دلتنگی برای مهتاب...

artibox — Wed, 30 Nov 2005 04:54:18 GMT

گردونه ء شب آرام آرام پیش می آید و همه جا را در تاریکی و خاموشی

می برد.

شب را دوست دارم شب سکوت است و آرامش دنیا دنیای دیگری است .

همراه نسیم شب به آسمانها پرواز می کنم هیچکس خلوتم را بر هم نمی زند .

در برابر ستارگان زانو بر زمین مینهم تا به سرود روشنایی گوش فرا دهم.

به اختران درخشان می گویم : نازنینان مرا امشب نورباران کنید .

اما افسوس خیلی زود از کنار افق ابرهای شوم به راه می افتند.

و این شعاع دلپذیر را می پوشانند و دوباره همه چیز و همه جا به ظلمت

تبدیل می شود .

من می مانم و دلتنگی برای مهتاب ...

دوستی...

artibox — Tue, 29 Nov 2005 05:10:18 GMT

*.*.*.*.*دوستي *.*.*.*.*
دوستي علف هرزه نباشد که برويد در خاک

دوستي( مي) نباشد که بريزيم در جام

کاش ميدانستي

دل بستن و کندن از اين بند نباشد آسان

دست من در طلب دخترکي است

که خطا ناکرده پشيمان باشد

دوستي خنده اجباري نيست

دوستي رقص صنوبرها نيست

و دل من آگاهست

و زمين سخت به خود مي لرزيد

باد بر شاخ درختان ميگفت:

با وفا همنفسي پيدا نيست !...

هر که در گوش دلم زمزمه اي سر ميداد

عشقشان عشق خياباني بود................

دوستي اشک يتيمي است که از ريشه جان مي آيد

دوستي عطرا قاقي ها نيست

چشم من خيره به ايوان بلند ابرهاست

من به دنبال تو ميگردم اي دوست

تو پيام آور شادي هايي

دوستي شايد بوسه مادر باشد وقت جان کندن طفل

دوستي شايد غم دريا باشد وقت افتادن ماهي در دام

من به دنبال تو ميگردم اي دوست

کاش مي دانستي ,کاش ميفهميدي

و به گوش همه ميگفتي تو

دوستي ما عشق ما

عشق خياباني نيست

*.*.*.*.*.*.*.*به چشمانت بياموز که هر کس ارزش ديدن ندارد*.*.*.*.*.*.*

اگر خداوند زيبا نبود ......

artibox — Sun, 27 Nov 2005 05:23:18 GMT

اگر خداوند زيبا نبود

اگر خداوند نبود اگر خداوند زيبايي را دوست نداشت

بر تمام ديوارها مي نوشتم.........

نفرين به هر چه زيبايي

شكستم مثل شب رو به زوال گريستم خون گريستم قلبم گريست

فرياد زدم در غروبي پاييزي در اندوه يك فاجعه

فاجعه اي به صراحت

فاجعه اي به تلخي شكست

بريدم از عاطفه از وفا وفاداري

بريدم از هر چه زيبايي ست

بريدم بريدم از هر چه چشم

شكستم گريستم اما نفهميدم كجاست سمت يك قطره ناچيز حقيقت

سمت مبهم دوست؟

افسوس اين است كه عشق عروسك دست فاحشه ها

پرودگارا مرا ابزار آرامش قرار ده

artibox — Sat, 26 Nov 2005 13:04:18 GMT

پرودگارا مرا ابزار آرامش قرار ده....

بگذار هر جا نفرت است عشق درو کنم

هر جا شک است ایمان

هر جا نومیدی است امید

هر جا تاریکی است نور

و هر جا غم است سرور

ای پروردگار عالم لطف کن

تا بیشتر در پی تسکین بخشیدن باشم تا آرام شدن

همانطور که می فهمم فهمیده شوم

همانطور که دوست دارم دوست داشته شوم

زیرا در اثر دادن است که دریافت می کنم

در اثر بخشیدن است که بخشیده می شوم

ودر مرگ خود است که در زندگی جاودان متولد می شود