تو را من چشم در راهم

                                                دردمندی به تو دل داده نباید بروی

شعر و شاعر شده اند عاشق زیبایی تو

                                                  اتفاقی ست که افتاده ....نباید بروی

زندگی راه دراز است پر از وسوسه ها

                                                بی من از وحشت این جاده نباید بروی

زخمی ام ـخسته ام ـ آشفته و بی سامانم

                                                   نیستم جان تو آماده ...نباید  بروی   

از شب  بی تپش پنجره ام  ای مهتاب

                                               ای گل روشن شب زاده .....نباید بروی